南nán柯kē子zi··云yún去qù南nán山shān靜jìng--譚tán處chù端duān
云yún去qù南nán山shān靜jìng，，風(fēng)fēng來(lái)lái渭wèi水shuǐ寒hán。。凌líng波bō凝níng結(jié)jié一yī團(tuán)tuán團(tuán)tuán。。萬(wàn)wàn里lǐ晴qíng空kōng，，清qīng爽shuǎng此cǐ時(shí)shí觀guān。。雄xióng劍jiàn鳴míng開kāi匣xiá，，人rén頭tóu落luò玉yù盤pán。。一yī輪lún明míng月yuè上shàng欄lán桿gān。。了le了le從cóng斯sī，，心xīn意yì始shǐ閑xián安ān。。
南柯子·云去南山靜。元代。譚處端。 云去南山靜，風(fēng)來(lái)渭水寒。凌波凝結(jié)一團(tuán)團(tuán)。萬(wàn)里晴空，清爽此時(shí)觀。雄劍鳴開匣，人頭落玉盤。一輪明月上欄桿。了了從斯，心意始閑安。